21-06-09

Dagdromen !

Gisteren, zaterdag dus, nog vlug effe naar de batjes geweest in onze thuis stad. Enkele vrienden en familie tegengekomen, maar ook een ultraloper waarvan ik zijn pa heel goed ken. Zijn eerste 100 km gelopen en ook uitgelopen. Bewonderenswaardig vind ik dat 100 km lopen. pff, niets voor mij. Ik kwam ook één van mijn schoonzussen tegen waarvan haar man bij de LIJN werkt in Oostende. Hij heeft vrijdagavond ook komen kijken en heeft terug de microbe te pakken om terug te gaan lopen na jaren gestopt te zijn. Hij heeft ooit in zijn loopcarrière enkele keren de ultraloop van 100 km gelopen. Beetje gepraat en de plannen zijn bijna gesmeed om samen te starten in onze eerste 42 km volgend jaar. Elkaar nog wat oppeppen en misschien lukt het ons wel volgend jaar. Ik heb er in elk geval goesting in gekregen om meer discipline aan de dag te leggen en er echt eens voor te gaan om volgend jaar mijn eerste marathon te lopen zonder tegenslagen. Ik had verleden jaar al gezworen dat ik dit jaar de marathon zou lopen, maar.... De geboorte van ons dochter heeft me thuis gehouden. Genieten van de kinderen was enkel hetgene wat ik in september 2008 deed. Lopen.... niks meer... Gelukkig terug gestart met volle moed (voorlopig toch). Karakter kweken, dat zal ik nodig hebben om mijn opdracht te doen lukken. Ben van morgen toch al weer goed bezig geweest, al zeg ik het zelf.

Deze morgen, richting groenhovebos getrokken met de wagen. Ik kon ook al lopend vertrekken van thuis richting het bos, het immers maar 2,5 km maar ik was aanvankelijk niet van plan om er een lange training van te maken. Toch maar de auto genomen. Aangekomen in het bos vertrok ik op een gezapig tempo.  Ik had ondertussen tegen mezelf gezegd in de auto :"een marathon, Andy, is een lange duurloop gebaseerd op uithouding, rustig lopen dus aan een lage hartslag". Awel tis mij vrij goed gelukt. Doordat het zo goed ging had ik toch 10 km afgewerkt en dat in 1u 01. Normaal loop ik die op training in 54 min ongeveer en ik loop dan ook niet door. Heb mijn hartslag constant in de gaten gehad en geprobeerd niet boven de 140 te gaan. Het lukte me bijna, enkel de laatste kms ging ik richting 144. Ohla, gas terug genomen tot ik weer onder die 140 zat. Raar maar waar, ik was meer moe dan dat ik vlugger loop. Het is een echte kunst om traag te lopen zulle. We doen ons best, ik wel echt een goede basis hebben tegen het einde van het jaar. Misschien probeer ik in het najaar al eens een halve marathon te lopen. We shall see !  

We gaan ons nu opmaken om nog eens naar de batjes te gaan, de sfeer op te snuiven, genieten van een fris....., en vooral met de oudste kleine eens de kermis  afschuimen.

 

14:43 Gepost door Andy in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

20-06-09

Bloedend Hart !

Ja mannekes en vrouwkes,

Wat was me dat gisteren voor mij een fantastische wedstrijd om te bekijken langs de zijkant van de weg. Omstreeks 19u aangekomen aan de sporthal waar de start was van de 10, 42 en 100 km. Direkt op zoek gegaan naar de bloggers die meeliepen, maar tevergeefs. Niemand te vinden.  Toen ik voorbij de startvakken wandelde had ik toch een beetje hartpijn dat ik niet aan de start stond van de 10 km. 19u50, Daar zih, de Wim. Heb hem succes gewenst en ik vond hem vrij rustig. Maar schijn bedriegt soms. Wie zal het zeggen, Wim alleen kan het zeggen. Beetje verder in het vak van de 42 km, de Koen, alias Leffeboy. Hij had me direkt herkent, wat leuk was. We zien elkaar niet veel om maar niet te zeggen nooit. Ook wenste ik hem succes. Die zag er nog rustiger uit dan Wim. Ook ne toffe kerel, die me ondertussen nu al tips meegaf voor als ik uit een marathon loop. En daar zie, nog een beetje verder de Nico die startte voor zijn eerste marathon met als doel binnen in 4u. Met als steun, toeverlaat en beetje haas Katrien langs zijn zijde. Hen heb ik natuurlijk ook een hart onder de riem gestoken. BENG, BENG, BENG, START....... Het relaas van hun marathon kan je volgen op hun blog. 15 Minuten later de start van de 10 km. Vlug naar het laatste km van de 10 gaan kijken en dan naar het punt waar ik de 42 km en 100 km tweemaal zag passeren. Ongeveer rond 21u50 de Wim kwam door, hij zag er goed uit. Met  ? minuten later, Katrien met Nico, die waren rustig aan het keuvelen en tetteren. Volgens Nico had Katrien nog geen seconde of minuut gezwegen. Tis dan ook het tettergat van de blog, zéker ! Grapje. Als laatste waar ik op wachtte sloot Koen de rij af. Ik vroeg hem of alles oké was, ja jongens en meisjes aan die zijn smile te zien, ging alles zeer goed.

Na de doortocht door Torhout richting Lichtervelde voor de 2e ronde ! Succes !

In een donkere straat in Torhout op 500 m van de finish zag ik iets voor 00u00 een olifantje naderen, de Wim. Ik vond het mijn plicht om hem te steunen tijdens de enkele meters dat ik meeliep met hem. "Krampen" riep hij. Ja ik weet van toen mijn fietscarrière wat krampen zijn zulle. Verdorie niet te harden. Volhouden Wim, nog een stukje ! Ik mij vlug gerept naar de finish om Wim terug op te vangen. Toen we elkaar terug zagen, deed het me wel iets. Iemand courage gegeven langs de weg die het weer voor mekaar heeft gekregen om een marathon uit te lopen. Dit kan voor mij alleen maar een illusie wezen ! Wie weet wanneer ?! Enkele minuten,... later Katrien en Nico gefinisht. Puik werk van Katrien en natuurlijk ook van Nico die zijn eerste marathon met glans heeft afgewerkt, het beoogde doel verwezenlijkt. De laatste was Koen die ik nog moest feliciteren,... Maar ja,... ik heb hem wel zien passeren toen hij de laatste meters liep, maar ben niet meer bij hem geraakt. Jammer, maar langs deze weg Koen, Proficiat met je prestatie.

Maar wat mij nog het meest heeft geraakt tijdens deze hele gebeurtenis.... is.... de vriendschap, het mee afzien (ook al sta je langs de zijkant van de weg), en vooral de voldoening van die mensen die lopen en afzien om de finish te bereiken. En om niet te vergeten, het immense dankwoordje van Wim ! Wim, Katrien, Nico en Koen ik heb met plezier jullie aangemoedigd tijdens jullie onverbeten strijd tijdens de Nacht van West-Vlaanderen. DIKKE PROFICIAT aan alles die gefinisht zijn en aan alle andere bloggers die zowel de 10, de 42 of de 100 km in hun beentjes hebben gehad.

Groetjes van een tevreden supporter !

 

 

 

 

 

14:44 Gepost door Andy in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

16-06-09

De sfeer opgesnoven !

Juist terug van een rustig tochtje van 6 km over gedeeltelijke wegen waar de 10 km loop van de Nacht zal doorgaan. Ik ben de sfeer als eens gaan opsnuiven langs de weg. Maar niemand te zien, geen supporters enkel lopers die hun benen nog eens strekten ter voorbereiding op vrijdag. Het parcours lag er zeer goed bij (grapje) zoals altijd. Met pijn in mijn hart zal ik alles aanschouwen langs de kant van de weg vrijdag. Met 2 weken geen kms in de beentjes is het onverantwoord om te starten. Vandaar dat ik vandaag de draad terug heb opgepikt en een rustig loopje van 6 km gedaan heb. Het heeft me deugd gedaan !

Ik zorg dus vrijdag voor geschreeuw en support langs de weg. Go for It runners !

Greets

 

 

20:37 Gepost door Andy in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

03-06-09

Lopen tegen mijn ergste vijand !

Gisteren dinsdagavond 19u00 vertrekkens klaar om een rustig duurloopje te gaan ondernemen. Ik had aanvankelijk niet veel zin omwille van het feit dat mijn ogen tranen stroomden bij momenten en ik nogal last had van niesbuitjes. "De hooikoorts" heeft mijn weer veroverd. Zodus werd het lopen tegen mijn ergste vijand in de zomer, de POLLEN ! Ik had zoveel mogelijk mijn voorzorgen genomen om mijn ogen te beschermen. Ne zonnebril (Rudy Project) van ten tijde ik nog fietste. Ideaal van design om mijn oogjes weg te steken. Ne zakdoek, daar had ik geen plaats voor en dat was extra gewicht. Ik ging het wel kwijt geraken mijn snottebellekes. (VIEZE PRAAT, sorry) 

Het liep wel vlotjes, niet in het rood gaan en de hartslag zo laag mogelijk proberen te houden was de boodschap. Vertrokken van thuis (Rozeveld) richting Keiberg dan via de Brildam richting Groenhovebos. Effe door het bos om koelere lucht op te zoeken om uit te komen boven op de Ventweg. Vandaar terug richting Rozeveld. Voor bloggers die niet van de streek zijn is deze uiteenzetting van mijn toerke niet echt interessant zeker. Mijn toerke was ongeveer 9 km en het liep als een gesmeerde ketting op een fiets, ondanks die vervelende pollen. Mijn twijfel wordt stilaan weggewerkt om te starten in de Tom Vancompernolle 10 km tijdens de nacht van Vlaanderen. Ik heb nog tijd om te beslissen om me vooraf in te schrijven. Ik probeer morgen opnieuw te lopen ook al zal het een kort tochtje moeten worden want het vrouwke heeft afgesproken morgen om 20u om met haar voetjes eens te laten spelen (verzorgen). Als ik de tijd heb wordt een kort versnellingstochtje van een 5-tal km.

Ne mens heeft soms of altijd tijd tekort. Wat zal dat dan zijn als ik gepensioneerd ben ?

Groetjes

 

 

20:59 Gepost door Andy in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |