Torhoutenaarke zet de fiets aan de kant !

Out of Running

2010-03-12T13:30:29+01:00

Runnerkes,

Tis afgelopen voor een tijdje voor mij met lopen. Al een tweetal weken last van pijn aan het scheenbeen. Dacht aanvankelijk eerst aan een onsteking. Huisarts geraadpleegd en de diagnose was hetzelfde wat ik dacht. Alhoewel het ook een stressfractuur kon zijn. Effe afwachten, ijs leggen, ontstekingsremmer en fastum gel. Dit zo dagelijks een aantal keren. Afgelopen weekend was de pijn weg. Jihaa dacht ik, maar maandag opnieuw pijn tijdens mijn werk. Tijdens het trekken aan een pallet met mijn pallettenkar kwam de pijn weer opzetten. Gewerkt tot woensdag en dan in samenspraak met dokter en werkgever beslist om thuis te blijven rest van de week. Een vierdaagse rustpauze nemen met het weekend erbij gerekend dus.

Vandaag echter beslist om toch eens een sportarts te raadplegen. Diagnose volgens hem na het bekijken van echo in zijn praktijk : ontsteking en stressfractuur. Zodus de harde conclusie volgde snel : 2 maanden zeker niets belastends doen zoals lopen. Fietsen en zwemmen mag in de mate dat ik niets belast. Kruis over voorseizoen. Verdomme, ik was zo goed bezig. Ik had al een mooie winter achter de rug en kon me opboosten voor juni eventueel klaar te staan aan mijn eerste marathon in mijn Torhout. Kruis daarover nu !

Wat de oorzaak is, tja, het kan verschillende zijn. Te harde ondergrond, nieuwe loopschoenen, verkeerd merk (saucony, beter asics), afspringen van mijn laadbrug,.... kortom er is iets wat de druppel is geweest van de emmer. Ik kan daar nu blijven over zeuren, maar dat helpt niks. Ik kan alleen maar rusten en afwachten....

Groeten van een teleurgestelde runner....

Jup jup. I'm back

2010-03-03T20:39:11+01:00

Dag beste bloggertjes,

Het is een hele lange tijd geleden dat ik hier nog eens ben geweest en iets heb gepost.

De loopschoenen zijn nog altijd on the road. Ik ben gedreven bezig, hetzij vanavond niet. Ben op doktersbezoek geweest, ai, ai, ai.... Ontsteking vastgesteld aan scheenbeen. Kan ook wijzen op stressfractuur. Weer eens rusten. Ik val van de ene blessure in de andere. Ik kan nu stilaan mijn marathon ambitie voor de nacht van vlaanderen beginnen opbergen. Ik wilde tegen eind april op 21 km staan om dan op te bouwen tot twee weken voor de wedstrijd. Ik vrees dat dat niet meer zal lukken aangezien ik zo blessuregevoelig ben. Dan zal ik het maar bij korte afstanden houden zeker, tenzij....

Alléé, ik surf ondertussen nog wat verder op jullie blog. Ben wel benieuwd wat jullie allemaal uitspoken.

Groetjes

Andy

Jihaa, ai ai !

2009-11-17T20:57:56+01:00

Het is zover, sedert verleden week officieel een Road Runner. Ik ben dus ingeschreven. 2x per week een uur training en dit op dinsdag en donderdag.

Vandaag eens gekeken hoever ik sta. Awel, ik verschiet van mijn eigen. Heb op training in 50 min 10 km afgeborsteld. Mijn poten doen zeer, en nog geen klein beetje. Zien wat dat morgen geeft en donderdag tijdens de eerste loopmeterkes. Nu ze hebben me gezegd dat we donderdag een stukje trager gaan lopen. Eén maal per week een doorgedreven training is genoeg voor mij voorlopig. Gelukkig hebben we daarna nog een kilometerke losgelopen anders.....

U ziet misschien niet zoveel meer berichtjes op mijn blog maar ik loop dus nog altijd. Het bloggen is een bijzaak geworden net zoals facebook.

Kijk ik ben echt content van mezelf vanavond vandaar dat ik dit eens wilde delen met mijn webblogloperkes. Hopelijk gaat het met jullie ook allemaal goed of de goede kant uit. We gaan er weer helemaal voor en nog meer dan voordien.

Groetjes

Road Runner

2009-10-09T21:39:46+02:00

De Road Runners, een club uit Torhout met als motto "samen uit, samen thuis" , zijn mijn nieuwe loopvrienden geworden. Al enkele weken loop ik nu samen met hen (nog niet officieel ingeschreven als lid) en ik amuseer mij terwijl ik afzie tijdens het lopen. Dankzij hen heb ik een korte tijd terug de 10 km in de benen. Gisteren heb ik zelfs een beetje het commando mogen voeren tijdens ons loopje. Ik liep wel niet bij de rappe road runners, maar bij de middenmoot. Als ik een goeie winter doormaak dan kan ik misschien eens beginnen dromen van die beoogde marathon in juni. Ik heb er alvast weer goesting in ! Het alleen lopen was een beetje een sleur en nu in clubverband lopen, gewoon zalig. 2x per week lachen, grollen, maar vooral lopen. En dan in het weekend nog eens proberen wat kmtjes te lopen en dat komt goed.

Het bloggen zal altijd op een laag pitje blijven omwille van tijdsgebrek. Maar het bloggen is een bijzaak, het lopen is de hoofdzaak. Maar vooral niet te vergeten het genieten van het lopen blijft de erezaak.

Groeten Andy

Groeten

Ik leef nog ! Ja !

2009-09-19T20:40:46+02:00

Hello Runnerkes,

Yep de Andy leeft nog, ik weet het, het is heel stil geweest op mijn blog. Maar ik had er efkes weer genoeg van zoals van het lopen. Het is echt met ups and downs mijn lopen. Ben ik wel geboren voor deze sport denk ik dan. Wel ja, ik hoop het want ik doe het graag als ik bezig ben. We lopen ondertussen weeral vlotjes vijf km aan een rustig tempo. Opbouwen, opbouwen en nog eens opbouwen en we zien wel waar we uitkomen. Vooral genieten, al is dat moeilijk als je een hele tijd niet meer gelopen hebt. We doen ons best.

Zodus als de tijd het een beetje toelaat zal je binnenkort weer meer op mijn blogje kunnen lezen.

Groetjes Andy

Dagdromen !

2009-06-21T14:43:32+02:00

Gisteren, zaterdag dus, nog vlug effe naar de batjes geweest in onze thuis stad. Enkele vrienden en familie tegengekomen, maar ook een ultraloper waarvan ik zijn pa heel goed ken. Zijn eerste 100 km gelopen en ook uitgelopen. Bewonderenswaardig vind ik dat 100 km lopen. pff, niets voor mij. Ik kwam ook één van mijn schoonzussen tegen waarvan haar man bij de LIJN werkt in Oostende. Hij heeft vrijdagavond ook komen kijken en heeft terug de microbe te pakken om terug te gaan lopen na jaren gestopt te zijn. Hij heeft ooit in zijn loopcarrière enkele keren de ultraloop van 100 km gelopen. Beetje gepraat en de plannen zijn bijna gesmeed om samen te starten in onze eerste 42 km volgend jaar. Elkaar nog wat oppeppen en misschien lukt het ons wel volgend jaar. Ik heb er in elk geval goesting in gekregen om meer discipline aan de dag te leggen en er echt eens voor te gaan om volgend jaar mijn eerste marathon te lopen zonder tegenslagen. Ik had verleden jaar al gezworen dat ik dit jaar de marathon zou lopen, maar.... De geboorte van ons dochter heeft me thuis gehouden. Genieten van de kinderen was enkel hetgene wat ik in september 2008 deed. Lopen.... niks meer... Gelukkig terug gestart met volle moed (voorlopig toch). Karakter kweken, dat zal ik nodig hebben om mijn opdracht te doen lukken. Ben van morgen toch al weer goed bezig geweest, al zeg ik het zelf.

Deze morgen, richting groenhovebos getrokken met de wagen. Ik kon ook al lopend vertrekken van thuis richting het bos, het immers maar 2,5 km maar ik was aanvankelijk niet van plan om er een lange training van te maken. Toch maar de auto genomen. Aangekomen in het bos vertrok ik op een gezapig tempo. Ik had ondertussen tegen mezelf gezegd in de auto :"een marathon, Andy, is een lange duurloop gebaseerd op uithouding, rustig lopen dus aan een lage hartslag". Awel tis mij vrij goed gelukt. Doordat het zo goed ging had ik toch 10 km afgewerkt en dat in 1u 01. Normaal loop ik die op training in 54 min ongeveer en ik loop dan ook niet door. Heb mijn hartslag constant in de gaten gehad en geprobeerd niet boven de 140 te gaan. Het lukte me bijna, enkel de laatste kms ging ik richting 144. Ohla, gas terug genomen tot ik weer onder die 140 zat. Raar maar waar, ik was meer moe dan dat ik vlugger loop. Het is een echte kunst om traag te lopen zulle. We doen ons best, ik wel echt een goede basis hebben tegen het einde van het jaar. Misschien probeer ik in het najaar al eens een halve marathon te lopen. We shall see !

We gaan ons nu opmaken om nog eens naar de batjes te gaan, de sfeer op te snuiven, genieten van een fris....., en vooral met de oudste kleine eens de kermis afschuimen.

Bloedend Hart !

2009-06-20T14:44:20+02:00

Ja mannekes en vrouwkes,

Wat was me dat gisteren voor mij een fantastische wedstrijd om te bekijken langs de zijkant van de weg. Omstreeks 19u aangekomen aan de sporthal waar de start was van de 10, 42 en 100 km. Direkt op zoek gegaan naar de bloggers die meeliepen, maar tevergeefs. Niemand te vinden. Toen ik voorbij de startvakken wandelde had ik toch een beetje hartpijn dat ik niet aan de start stond van de 10 km. 19u50, Daar zih, de Wim. Heb hem succes gewenst en ik vond hem vrij rustig. Maar schijn bedriegt soms. Wie zal het zeggen, Wim alleen kan het zeggen. Beetje verder in het vak van de 42 km, de Koen, alias Leffeboy. Hij had me direkt herkent, wat leuk was. We zien elkaar niet veel om maar niet te zeggen nooit. Ook wenste ik hem succes. Die zag er nog rustiger uit dan Wim. Ook ne toffe kerel, die me ondertussen nu al tips meegaf voor als ik uit een marathon loop. En daar zie, nog een beetje verder de Nico die startte voor zijn eerste marathon met als doel binnen in 4u. Met als steun, toeverlaat en beetje haas Katrien langs zijn zijde. Hen heb ik natuurlijk ook een hart onder de riem gestoken. BENG, BENG, BENG, START....... Het relaas van hun marathon kan je volgen op hun blog. 15 Minuten later de start van de 10 km. Vlug naar het laatste km van de 10 gaan kijken en dan naar het punt waar ik de 42 km en 100 km tweemaal zag passeren. Ongeveer rond 21u50 de Wim kwam door, hij zag er goed uit. Met ? minuten later, Katrien met Nico, die waren rustig aan het keuvelen en tetteren. Volgens Nico had Katrien nog geen seconde of minuut gezwegen. Tis dan ook het tettergat van de blog, zéker ! Grapje. Als laatste waar ik op wachtte sloot Koen de rij af. Ik vroeg hem of alles oké was, ja jongens en meisjes aan die zijn smile te zien, ging alles zeer goed.

Na de doortocht door Torhout richting Lichtervelde voor de 2e ronde ! Succes !

In een donkere straat in Torhout op 500 m van de finish zag ik iets voor 00u00 een olifantje naderen, de Wim. Ik vond het mijn plicht om hem te steunen tijdens de enkele meters dat ik meeliep met hem. "Krampen" riep hij. Ja ik weet van toen mijn fietscarrière wat krampen zijn zulle. Verdorie niet te harden. Volhouden Wim, nog een stukje ! Ik mij vlug gerept naar de finish om Wim terug op te vangen. Toen we elkaar terug zagen, deed het me wel iets. Iemand courage gegeven langs de weg die het weer voor mekaar heeft gekregen om een marathon uit te lopen. Dit kan voor mij alleen maar een illusie wezen ! Wie weet wanneer ?! Enkele minuten,... later Katrien en Nico gefinisht. Puik werk van Katrien en natuurlijk ook van Nico die zijn eerste marathon met glans heeft afgewerkt, het beoogde doel verwezenlijkt. De laatste was Koen die ik nog moest feliciteren,... Maar ja,... ik heb hem wel zien passeren toen hij de laatste meters liep, maar ben niet meer bij hem geraakt. Jammer, maar langs deze weg Koen, Proficiat met je prestatie.

Maar wat mij nog het meest heeft geraakt tijdens deze hele gebeurtenis.... is.... de vriendschap, het mee afzien (ook al sta je langs de zijkant van de weg), en vooral de voldoening van die mensen die lopen en afzien om de finish te bereiken. En om niet te vergeten, het immense dankwoordje van Wim ! Wim, Katrien, Nico en Koen ik heb met plezier jullie aangemoedigd tijdens jullie onverbeten strijd tijdens de Nacht van West-Vlaanderen. DIKKE PROFICIAT aan alles die gefinisht zijn en aan alle andere bloggers die zowel de 10, de 42 of de 100 km in hun beentjes hebben gehad.

Groetjes van een tevreden supporter !

De sfeer opgesnoven !

2009-06-16T20:37:47+02:00

Juist terug van een rustig tochtje van 6 km over gedeeltelijke wegen waar de 10 km loop van de Nacht zal doorgaan. Ik ben de sfeer als eens gaan opsnuiven langs de weg. Maar niemand te zien, geen supporters enkel lopers die hun benen nog eens strekten ter voorbereiding op vrijdag. Het parcours lag er zeer goed bij (grapje) zoals altijd. Met pijn in mijn hart zal ik alles aanschouwen langs de kant van de weg vrijdag. Met 2 weken geen kms in de beentjes is het onverantwoord om te starten. Vandaar dat ik vandaag de draad terug heb opgepikt en een rustig loopje van 6 km gedaan heb. Het heeft me deugd gedaan !

Ik zorg dus vrijdag voor geschreeuw en support langs de weg. Go for It runners !

Greets

Lopen tegen mijn ergste vijand !

2009-06-03T20:59:33+02:00

Gisteren dinsdagavond 19u00 vertrekkens klaar om een rustig duurloopje te gaan ondernemen. Ik had aanvankelijk niet veel zin omwille van het feit dat mijn ogen tranen stroomden bij momenten en ik nogal last had van niesbuitjes. "De hooikoorts" heeft mijn weer veroverd. Zodus werd het lopen tegen mijn ergste vijand in de zomer, de POLLEN ! Ik had zoveel mogelijk mijn voorzorgen genomen om mijn ogen te beschermen. Ne zonnebril (Rudy Project) van ten tijde ik nog fietste. Ideaal van design om mijn oogjes weg te steken. Ne zakdoek, daar had ik geen plaats voor en dat was extra gewicht. Ik ging het wel kwijt geraken mijn snottebellekes. (VIEZE PRAAT, sorry)

Het liep wel vlotjes, niet in het rood gaan en de hartslag zo laag mogelijk proberen te houden was de boodschap. Vertrokken van thuis (Rozeveld) richting Keiberg dan via de Brildam richting Groenhovebos. Effe door het bos om koelere lucht op te zoeken om uit te komen boven op de Ventweg. Vandaar terug richting Rozeveld. Voor bloggers die niet van de streek zijn is deze uiteenzetting van mijn toerke niet echt interessant zeker. Mijn toerke was ongeveer 9 km en het liep als een gesmeerde ketting op een fiets, ondanks die vervelende pollen. Mijn twijfel wordt stilaan weggewerkt om te starten in de Tom Vancompernolle 10 km tijdens de nacht van Vlaanderen. Ik heb nog tijd om te beslissen om me vooraf in te schrijven. Ik probeer morgen opnieuw te lopen ook al zal het een kort tochtje moeten worden want het vrouwke heeft afgesproken morgen om 20u om met haar voetjes eens te laten spelen (verzorgen). Als ik de tijd heb wordt een kort versnellingstochtje van een 5-tal km.

Ne mens heeft soms of altijd tijd tekort. Wat zal dat dan zijn als ik gepensioneerd ben ?

Groetjes

Duurloopje van 7 km vlotjes afgewerkt !

2009-05-28T21:50:55+02:00

Na een aantal dagen rust te hebben genomen, niet gepland maar door allerlei omstandigheden, vandaag terug die schoentjes aangetrokken die nog ruiken als nieuw. Die geur van die rubberzolen alleen al doen je verlangen om erop te lopen. Genoeg gezever over mijn schoenen. Realiteit nu !

Vandaag dus een duurloopje afgewerkt aan een rustig tempo. Geen hoge hartslagen halen was mijn doel. En het lukte me nog ook. Max 151 tijdens mijn 7 km durend tochtje. Ik kon zelfs met momenten meezingen met mijn beste vriend, de mp3 speler, die ik altijd meeneem tijdens mijn trainingen. Ik had niet verwacht van zo goed te lopen vandaag na de dagen rust. Eens rusten kan misschien deugd doen, maar ik verlangde om te lopen vandaag. Ideale omstandigheden rond 19u30, mooi brandend zonnetje, weinig wind, propere wegen maar vooral GOEDE BENEN.

We gaan ons rustig voorbereiden naar de 10 km Tom Vancompernolle tijdens de Nacht van Westvlaanderen. Neen, de marathon is nog niet voor mij weggelegd, dat laat ik over aan onze bloggers Wim, Katrien en Koen. Bij deze alvast veel succes tijdens de trainingen. Aan Wim zou ik zeggen, als ge goesting hebt om klinkers ergens te gaan leggen, AFBLIJVEN. Katrien, ja wat zou ik je als raad meegeven, rustig aan die 42 in Torhout. Koen, Leffe drinken als voorbereiding om een marathon is het beste wat er is ! VEEL SUCCES marathonloperkes bij deze nu al !

Doeier de doei !!!!

Nieuw Persoonlijk Record !

2009-05-17T18:00:55+02:00

Vrijdag 15 Mei 2009 20u00 ik sta opnieuw aan de start van de Corrida in Torhout die nu de naam KATHO-CORRIDA draagt. Een slechte voorbereiding belet me niet om te starten en er het beste van te maken. Ik sta opnieuw in de eerste 3 rijen om te starten, ook al beviel me dit vorig jaar niet. Ik laat me nogal vlug meesleuren in de start om vlug te starten. Maar ja, ik sta daar nu en neem me voor om niet vlug te starten. Gemakkelijk gezegd tot dat het pistool "PANG" doet en ik weer de poten van onder mijn lijf loop. De plaatselijke ronde van 1750 m doet me weer de das om in de beginfase, hartslag niet onder de 180 de eerste 4 km, daarna beetje bij beetje zakt ze onder de 175. Een sportarts heeft me ooit gezegd dat mijn hart geen spier is maar een steen. Mede door het fietsen aan een te hoge hartslag. Maar die steen is hard en kan lang in het rood gaan. Voor de start had ik enkele bloggers tegengekomen waaronder Katrien en Hans. We drinken er nog een goeie na afloop zei Hans. Ik dacht eerst goed aankomen. In de laatste 2 km zie ik met grote tred Hans naderen, hij komt bij mij en ik zeg, "het beste is eraf zulle". Hij kijkt en zegt bij mij ook. Doorbijten nog en proberen aan te pikken bij Hans is mijn doel. Maar Hans loopt te vlug voor mij. Nog 1 km, de krampen beginnen te komen in de kuiten maar ze komen niet volledig door. Nog enkele meters en de chip zal piepen als ik over de mat loop. PIEP !!!! Oef ik ben er, vlug mijn tijd bekijken op de polar. 45 minuten 21 seconden. Pff denk ik, twee minuten trager dan verleden, maar al bij al niet slecht. Afgezien als een..... ik kan het niet zeggen. Vlug even uitlopen naar de douche en dan genieten van eerst een cola en dan een welverdiende Leffe. Gaandeweg de avond leer ik de bloggers die samengetroept staan kennen. Leuk om die eens in het echt te ontmoeten. Wim ziet er ongelooflijk strak uit. Die gaat een toptijd proberen te lopen tijdens de marathon van West-Vlaanderen in Torhout. Wim, ik zou zeggen we zullen je naar die tijd roepen en steunen. De tijden eens vergelijken met elkaar en ik maar zeuren dat ik twee minuten trager heb gelopen dan vorig jaar. 0u15 tijd om maar eens naar de auto af te zakken en naar huis te gaan.

Vandaag, zondag dus, blog ik nog eens na een lange tijd en wat ziet mijn oog als ik mijn wedstrijdtijd invul. Wel ja, ongelooflijk maar waar. Ik heb een nieuw persoonlijk record gelopen op de 10 km. En ik die dacht dat ik trager gelopen had dan vorig jaar. Ja mannekes, echt niet verwacht. Ik had beter vrijdagavond nog eens gepiept naar mijn tijd van vorig jaar. Dus hier zit een uitermate tevreden loopblogger zijn blogje vol te schrijven en minder te genieten van zijn stramme spieren. Dit is alleen maar opstekertje naar mijn volgende afspraak. Namelijk 19 juni de 10 km tijdens de Nacht Van West-Vlaanderen.

Bloggertjes, hopelijk hebben jullie ook zo'n goed gevoel over aan jullie 10 km als ik. Zat er geen persoonlijk record in, dan hoop ik dat jullie vooral plezier hebben beleefd om in mijn thuisstad Torhout te lopen.

Groetjes en tot de volgenden......

Stramme Spieren !

2009-04-16T14:50:09+02:00

Stramme spieren ?

Ik heb stramme spieren is het nu van mijn 10 km loop die ik dinsdagavond gedaan heb of is het van gisteren de hele tijd rechtop te staan tijdens mijn Karcher avontuur.

Dinsdagavond redelijk gedreven gelopen. 55 minuten en ik was terug thuis. Van thuis uit vertrokken naar het bos van Groenhove 2,5 km, daar een 5-tal km gelopen in het zog van de Roadrunners (op zo'n 50 meter blijven hangen en het niet dicht krijgen, frustrerend...) en dan terug naar huis 2,5 km. Dit was dus goed voor 10 km. Moe maar voldaan en vooral pijnlijke spieren in de kuiten. Lang geleden dat ik zoiets gevoeld heb. Maar na een verkwikkende douche was ik bijna terug helemaal de oude ! Figuurlijk bedoeld, want ik voel me soms een prille twintiger als ik wegga. Ik geraak moeilijk terug naar huis. Ben nogal een plakkerke op dat gebied.

Gisteren dus ons tuinpad, oprit en terras onder handen genomen met de Karcher. Amai, het was precies eens nodig. Buiten vuile benen en vuile natte schoenen was het een leuke verfrissing tijdens de middag toen de zon ketterde op mijn bolleke. Mijn spieren staan zo stijf, strak en stram als kweet niet wat. Het zal vanavond op een zeeeeeeeer rustig tempo zijn denk ik als ik ga lopen. Als het niet vlot zal het een kort tochtje zijn om de beentjes los te lopen. Op hoop van lopen !

groetjes

Ups and downs

2009-04-05T13:31:09+02:00

Bloggertjes,

Mijn loopcarrière als het al een carrière kan of mag noemen gaat inderdaad gepaard met ups and downs. Maar mijn streefdoel is toch de Katho- Corrida in Torhout te kunnen lopen op 15 mei. Donderdag en vandaag, zondag, terug goed gelopen en een tiental kilometer gelopen. Vandaag de grote toch van 10 gedaan, en ik moet zeggen, het lukte me aardig. Ik mis wel nog de snelheid, omwille van het feit dat ik enkel duurloopjes doe. Door mijn ups and downs kan ik met moeite opbouwen. Maar daar moet verandering in komen, ik heb nog een goeie maand om wat aan mijn snelheid te doen. En anders ja... dan loop ik de corrida 10 km gewoon om hem uit te lopen zonder al te veel illusies. Mijn tijd van verleden jaar ambieer ik niet, ik wil hem lopen uit pure fun.

We zien wel.

Groetjes Andy

Lang geleden !

2009-03-14T20:34:17+01:00

Lang geleden, inderdaad, lang geleden dat ik nog mijn blogje heb aangepast. Had ook niks speciaals te vertellen. Niet meer gelopen sedert ik ziek was geweest. Maar gisteren is daar verandering in gekomen. We hebben terug de draad opgepikt en vertrokken voor een klein tochtje. Zes kilometer ! Enfin, rustig gelopen en genoten van mijn loopje in het duister gisteravond. Ik heb er weer zin in. Was even weg de goesting om te lopen. Maar ze is terug, en hoe ! We gaan er weer volop tegenaan. Zal mijn schema's (van Mario) van verleden jaar die ik gekregen heb rond die tijd eens terug bekijken en die "proberen" zo goed mogelijk te volgen om misschien tot nog op tijd klaar te zijn tegen de Sint-Rembertcorrida in mei. We zien wel, we gaan ons niet forceren, het moet genieten blijven !

Loopgroetjes Andy